सेलिबि्रटी ब्लगरहरू
May 13, 2009
नयाँनयाँ सूचना प्रविधिले संसार साँघुरो बन्दैछ । संसार चहार्न अब कतै टाढा जान पर्दैन । ल्यापटपमा औँला चलाउँदै विश्व नियाल्न सकिन्छ । जति नयाँ प्रविधि भित्रिँदैछन्, प्रयोग पनि त्यति नै बढ्दैछन् । आफ्ना विचार र अनुभूति सबैको माझ पोख्ने चाहना धेरैको हुन्छ । त्यसको उपयुक्त माध्यम हो, ब्लग ।
ठूलो ‘स् पेस’ लिनेले बाहेक ब्लग खोल्न पैसा पर्दैन । इमेल खोलेजस् तै सजिलो छ, यो । मिनेटमै पर्सनल वेबसाइट बन्छ, जसमा मनभरकिा कुरा लेख्न सकिन्छ । यसमा मन परेका तस् िबर राख्न मात्र होइन, अडियो-भिडियो पनि राख्न मिल्छ । र, यो स् वाद लिनेमा नेपाली पनि पछाडि छैनन् अब ।

रोमाञ्चकारी सूचनाप्रविधिमा चासो राख्नेहरू मात्र होइन, नेपालका सेलिबि्रटी र राजनीतिज्ञहरूसमेत ‘ब्लगिङ्’तर्फ आकषिर्त हुँदैछन् । फेसबुकमा देखापर्ने अर्थमन्त्री बाबुराम भट्टराई अहिले त्यसबाट टाढा भएजस् ता देखिए पनि यो अति व्यस् तताको अस् थायी परण्िााम मात्र हो । बरु उनले हालैसालै अलग्गै ब्लग सेक्सन भएको बाबुरामभट्टराई डटकम खोलेर बाल्यकालका सम्झना र अनुभूतिहरू कोरेका छन्, “मेरो कानमा तल मस् र्याङ्दी सुसाएको आवाज गुञ्जिरहन्छ र आँखावरपिर िलमजुङको तार्कुघाट बजार, तनहुँको बाइस जँघार र डुमि्रखर्क नाँचिरहन्छन् ।” उनले आफ्नो ब्लगमा भण्डारी गाउँका उकाली-ओह्राली अनि डाँडाघरे हजुरआमा र माइजुहरूलाई पनि बेस् सरी सम्झेका छन् ।
भट्टराईका विचारमा विश्वका कुनै पनि व्यक्तिसँग प्रत्यक्ष संवाद र मन खुलस् त पार्नकै लागि वेबसाइटको जन्म भएको हो ।
भन्छन्, “मेरै कुरा गर्नुहुन्छ भने वेबसाइटले मलाई धेरैभन्दा धेरै मानिसमाझ पुग्ने इच्छा पूरा गरििदएको छ ।” यसबाट उनी उनकै भनाइमा, मानिसहरूसँग प्रत्यक्ष संवाद गर्दै प्राप्त सुझाव र आलोचनाका आधारमा पार्टीमा क्रियाशील हुने ऊर्जा तथा विश्वास पनि आर्जन गर्छन् रे !
निजी सचिव विश्वदीप पाण्डेको सहयोगमा अपडेट हुने उनको साइटमा विभिन्न पत्रपत्रिकामा प्रकाशित अन्तर्वार्ता, लेख-रचना, फोटो ग्यालरी, राजनीतिक जीवन, अडियो-भिडियो, आफ्नाबारेमा अरूले लेखेका आलेख र प्रकाशित पुस् तकहरूको जानकारी उपलब्ध छन् । तातो तेलमा पानी परेको जस् तो स् वभावका तर बौद्धिक व्यक्तित्व भएकाले पनि हुनसक्छ, उनको साइट भिजिट गर्नेहरूको संख्या ठूलो छ । उनलाई हरेक दिन ५० भन्दा बढी इमेल आउँछन् । भरसक ती सबै प्रतिक्रिया पढेर जवाफ फर्काउने प्रयासमा हुन्छन्, उनी पनि । तर, कार्यव्यस् तताका कारण सम्भव हँुदैन ।
भट्टराईले केही समयपछि नै नेपालको प्रतिव्यक्ति आय वृद्धि हुने कुरा उल्लेख गरेपछि सुर्खेतदेखि सिंगापुरसम्मका पाठक कराए, “देशमा शान्ति भएन, युवाले विदेशिनुपर्यो, नेपालमै केही गर्ने वातावरण बनाऊ !” रोजगारका लागि साउदी अरब पुगेका पुष्पराज शर्माले मन छुने सुझाव दिए, “अरू नेताकै उत्तराधिकारी बनेर गफ मात्र नहाँक्नूस्, कसै न कसैले त नेपालीको मन राख्नैपर्ने भएको छ । त्यो काम तपाइर्ंबाट हुने लक्षण हामीले देखेका छौँ, कृपया निराश नपार्नूस् ।”
खास गरेर युवा वर्गको आशा जगाएका भट्टराईलाई उनकै जिल्लाबासी टप गुरुङले देशलाई परकिल्पना गरेजस् तै राम्रो बनाउन आग्रह गरेका छन् । पाठकको यस् तो भनाइले आफूलाई सच्चिन र ऊर्जा लिन सहयोग पुगेको भट्टराईको भनाइ छ ।
नेपाली कांग्रेसका लोकपि्रय युवा नेता गगन थापा पनि ब्लगमा लहसिएको धेरै भइसक्यो । डेमरपिब्नेपाल डट ब्लगस् पट डटकमका ब्लगर थापा अब छिट्टै आफ्नै वेबसाइट चलाउने तयारीमा छन् । भन्छन्, “आफ्नो कुरा कति अरूलाई सुनाउने, जनताको कुरा पनि सुनौँ न !” जय केही मधेसीको होइन, सम्पूर्ण मधेसको हुनुपर्छ, जय केही नेपालीको होइन, सिंगो नेपालको हुनुपर्छ भन्ने थापाको वेबसाइटमा जनआन्दोलनताका उनले देशविदेशमा गरेका ताता भाषण सुन्न सकिने गरी राखिने छन् ।
त्यसमा थापाका समसामयिक लेखहरू पनि पढ्न सकिने छ ।
कांग्रेसका नेता नरहर िआचार्यले पनि आफ्नो वेबसाइट नरहरअिाचार्य डटकमलाई परमिार्जन र नियमित अपडेट गररिहेका छन्, अहिले । आचार्यको वेबसाइटमा उनका दिनचर्या मात्र होइन, राजनीतिक दस् तावेज र पुस् तकहरू पनि राखिएका छन् । विश्वका जुनसुकै भागका मानिसले पनि आफ्ना विचारहरू थाहा पाऊन् भन्ने सोचले वेबसाइट खोलेको बताउँछन्, उनी ।
विज्ञान तथा प्रविधिमन्त्री गणेश साहले त झन् शाही शासनकालमै खोलेका थिए, जीसाहडटवर्डप्रेस डटकम । पेसाले मेकानिकल इन्जिनियर उनले अमेरकिामा रहेका छोरा निरजबाट ब्लगको महत्त्व र स् वाद बुझेर यो काम गरेका थिए । भन्छन्, “मसँग स् काइपी च्याट गररिहने निरजले नै ब्लगको भेउ दियो, सिंगापुरमा रहेको अर्को छोरा पंकजले ल्यापटप पठाइदियो । यसरी ब्लगिङ्को दुनियाँमा
पसियो ।”
जनकपुर लोहना गाविसमा जन्मेका मन्त्री साह नेकपा संयुक्तका पूर्वमहासचिव पनि हुन् । समाजसेवामा रुचि राख्ने उनी उच्च ओहदामा रहे पनि उनको ब्लगमा तल्ला तहका जनताले ठाउँ पाएका छन् । उनको ब्लग अपडेटमा स् वकीय सचिव दीपक अधिकारीले सहयोग गररिहेका छन् । देशविदेश भ्रमणमा खिचिएका फोटाहरू पनि उनको ब्लगमा हेर्न सकिन्छ । भन्छन्, “शाही शासनका बेला प्रशस् त समय हुन्थ्यो, घरमै बसेर बेस् कन लेखिन्थ्यो । अहिले चाहिँ समय निकाल्न नै मुस् िकल छ ।”
उता सात वर्षदेखि डामाडोल डटकम चलाउँदै आएका हाँस् य कलाकार मनोज गजुरेलले ब्लग पनि सुरु गरेका छन्, गजुरेल डटकम । डामाडोल डटकममा हाँस् यव्यंग्यात्मक कविता, प्यारोडी, लोकदोहोरी र चुट्किलामा सीमित गजुरेलले नयाँ वेबसाइटमा जन्मथलो ताप्लेजुङदेखि अमेरकिासम्म बरालिँदाका अनुभूतिहरू पस् केका छन् । उनको ब्लगमा नेपालको समसामयिक राजनीतिप्रति व्यंग्य, प्रचण्ड र ज्ञानेन्द्रको क्यारीकेचर, भट्टी भजन, अन्तिम सम्बोधन, छानबिन आयोग, बहुदलको गीत, शाही सम्बोधन, कौन बनेगा राष्ट्रपति ? जस् ता सामग्री हेर्न र सुन्न सकिन्छ ।
सात महिनाअघि राजेन्द्रमहतो डट ब्लग स् पट डटकममा मधेसी नेता तथा उद्योगमन्त्री राजेन्द्र महतोले ब्लग खोले पनि अपडेट भने गरेका छैनन् । उनले निर्धक्कसँग आफ्ना विचार राख्न र पाठकका क्रिया-प्रतिक्रिया बुझ्न ब्लग खोलेको उनले बताए । बेफुर्सदीका कारणले अपडेट गर्न नपाएको महतो बताउँछन् ।
सोखले होस् वा फेसनका रूपमा, पछिल्ला दिनमा नेपाली ब्लगको संख्या निकै बढेको छ । खासगरी विदेशमा बस् ने नेपालीहरूले यसको अत्यधिक प्रयोग गरेको पाइन्छ । ब्लगरहरूको साझा संस् था ब्लगर्स डटकम डट एनपीका अनुसार, अहिले करबि चार सय नेपालीले एकाउन्ट खोलेका छन् । तर, तीमध्ये सबैको नियमित अपडेट भने भएको छैन । नेपाली भाषाको पहिलो ब्लग उमेश श्रेष्ठको माइसंसार डटकम हो भने सन् २००४ मा पत्रकार दिनेश वाग्ले र उज्ज्वल आचार्यले सुरु गरेको ब्लग डटकम डट एनपीलाई अंग्रेजी भाषाको पहिलो मानिन्छ । पत्रिकामा नअटाएका कुरा ब्लगमा राख्न उनीहरूले यसको सुरुवात गरेका थिए ।
खासमा ‘ब्लग’ एउटा निजी तर खुला डायरी हो, जहाँ स् वतन्त्रतापूर्वक आफ्नो दिनचर्या लेख्न सकिन्छ । ब्लगिङ्को नियमै हुँदैन । नयाँ विषयमा जति लेख्यो, पाठकमाझ त्यति नै आकर्षण हुन्छ । जति नयाँ शैली, उति पढौँ-पढौँ लाग्ने । पत्रिकामा सम्पादकले चलाएजस् तो कैँची कतैबाट पनि नचल्ने । न ‘डेडलाइन’ न त ‘स् पेस’को सीमा नै । इन्टरनेट पहुँच भएका र कम्प्युटरसम्बन्धी जानकारी भएका जोसुकै पनि ब्लगमा पोखिन सक्छन्, चाहेमा रत्तिो हुने गरी ।
May 13, 2009 at 7:17 am
एकदमै राम्रो कुरा हो ब्लगबाट प्रत्यक्ष अन्तर्क्रया जनतासँग गर्नु त्योपनि राजनीतिज्ञले ! यो लेख पनि एकदमै जानकारीमुलक छ !! धेरै धन्यवाद मन्त्रीज्यू !!
May 13, 2009 at 10:37 am
nice one…life without internet is difficult for us…
May 13, 2009 at 11:19 am
त्यही त आकारजीले भनेजस्तै जीवनलाई उत्कृष्ट मोडदिनको लागी इन्टरनेट सञ्जालको विकल्प अहिलेको परिस्तिथिमा लगभग असंभव नै छ।
May 14, 2009 at 1:27 am
I like the expression, opinion, and presentation.
May 14, 2009 at 2:13 am
Furthermore, you guys made me crazy enough:. After reading your blog, I recall my birth place Baishjangar-Dumrikharka (which is located right on the Annapurna Trekking Route- one of the best trekking routes in the world). As a matter of fact, my journey began from this point of the Himalaya and has been continuing to Canadian Arctic. The spot by the River, so called Marshyandi, can be a TRIANGLE for the MODEL DEVELOPMENT in Nepal. Now I am asking myself a question: would it be possible to make this journey back to the ORIGIN? I bow down to my SOIL that created me,where I was born and grew up.
Thanks G. Shah and Dr. Baburam Bhattarai for reminding my origin, history, and occurrence.
Bibek
May 14, 2009 at 6:23 am
Yes indeed, I complete agree on your points. The Internet, with convergence of technology is one such outreach media that effectively captures information and makes it possible to reach wider audiences and yet in more cost-efficiently.
May 14, 2009 at 6:25 am
The Internet, with convergence of technology is one such outreach media that effectively captures information and makes it possible to reach wider audiences and yet in more cost-efficiently.
Yes indeed, I complete agree on your points.
May 17, 2009 at 12:35 pm
govt should be serious for the campaign of email internet…
July 7, 2009 at 5:26 am
Your effort at maintaining this blog is laud-worthy. I hope you will continue doing this.